Wat als het ineens voorbij is…?

De laatste tijd kijk ik vol verbazing en respect naar de programma’s ‘de laatste reis van je leven‘ en ‘break free‘. Het zijn programma’s waarbij nabestaanden hun dierbaren herdenken op een reis of letterlijk de laatste reis van hun leven maken. Veelal jonge mensen in de bloei van hun leven die getroffen worden door een ziekte of ongeluk. Tranen biggelen over mijn wangen wanneer ik dit soort programma’s kijk. Het zet mij weer met beide benen op de grond en laat mij inzien dat ik moet genieten van het leven, het kan zomaar voorbij zijn…

Bron afbeelding: Shutterstock

Je bent een jonge vader en krijgt ineens de verschrikkelijke ziekte ALS en kunt vrij weinig meer of je werkt als privé kapitein op de mooiste schepen ter wereld en ineens slaat je rubberboot om. Allemaal eindes van het leven waar je niet bij stilstaat maar verschrikkelijk is. Als ik naar zo een programma maakt het mij meteen weer duidelijk dat ik me ontzettend gelukkig moet prijzen dat ik nog gezond ben en geniet van het leven, maar wat nou als mij ineens ook wat overkomt?

Natuurlijk moet je niet zo denken, maar zo een programma zet je wel echt aan het denken. Als ik nu dood zou gaan zou ik geen kinderen meer krijgen, mijn vrienden niet zien trouwen, niet meer genieten van het leven zoals ik dat nu doe. Het doet me ook beseffen dat ik eigenlijk helemaal niets geregeld heb. Zo heb ik nooit stilgestaan bij uitvaartverzekeringen of andere dingen vast te leggen voor na mijn dood. Misschien ook wel een beetje struisvogelgedrag omdat je ervan uitgaat dat je tegenwoordig wel 80 of ouder mag worden. Dat zijn dus nog 55 prachtige jaren voor mij waarbij ik dat wel allemaal kan regelen. Gelukkig heb ik al wel financieel alles geregeld, daarom zijn Danny en ik een geregistreerd partnerschap aangegaan en is alles al goed geregeld qua financiën en huis mocht er iemand overlijden.

In het programma kijk ik vol verbazing en respect naar degenen die tot het laatste moment voor hun leven vechten. Voor hunzelf maar ook zeker voor de partners, kinderen, familie en vrienden. Het lijkt me ontzettend moeilijk om op dat moment het glas half vol te blijven zien in plaats van half leeg. Ik maak echt een diepe buiging voor die mensen die er zo goed mee om weten te gaan, of in ieder geval het beste er van willen maken. Ik vraag me af of ik hetzelfde zou kunnen als ik in hun schoenen stond.

Ik heb me er nooit over uitgesproken of ik heb er nooit over gedacht, hoe zou ik mijn uitvaart willen? Wil ik begraven worden of juist niet? Ik zeg altijd voor de grap, ‘gooi mij maar in de oven als ik dood ben’, maar ik vraag me af of ik dat wel echt zou willen. Ik vind het idee van begraven ook wel heel erg mooi, maar aan de andere kant, dat kan met een urn ook. En het uitstrooien op een mooie plek vind ik ook wel iets. Ik heb geen bijzondere plek waar ik graag ben, maar mocht ik dan nu moeten kiezen zou ik graag uitgestrooid willen worden op Zakynthos, wat een prachtig eiland is dat! Wil ik een begrafenis met koffie en cake of wil ik juist dat er gezellig geborreld wordt en het leven gevierd mag worden? Dingen waar ik nooit bij stil heb gestaan en eigenlijk ook helemaal niet stil bij wil staan, maar toch misschien wel handig is, just in case.

Ben benieuwd of jullie al iets qua uitvaartverzekering geregeld hebben of net zoals mij ook nog niet. Ik ben in ieder geval wel bewust geworden dat ik toch iets moet regelen en vast moet laten leggen. Hopelijk is het nog langer niet nodig maar je weet maar nooit wat er om de hoek komt kijken.

Dit artikel bevat betaalde content

Volg mij: Twitter – Instagram – Facebook – Youtube – Bloglovin’

Dit vind je misschien ook leuk

10 reacties

  • Beantwoorden
    chucky1012
    16 mei 2018

    Dit is een goed artikel en men moet er zeker de tijd voor nemen om er goed over na te kunnen denken…..

    Xoxo

  • Beantwoorden
    Rachel
    16 mei 2018

    je kent mijn situatie en ja alles is voor mij al geregeld en done ;) het is goed en belangrijk om dit soort dingen te regelen ondanks dat een hel is om te doen maar het moet!! het is voor jezelf fijn en voor je naasten die straks niet alles nog even moeten regelen en niet precies weten wat ze moeten doen

  • Beantwoorden
    nathalie
    16 mei 2018

    Goed om er over na te denken! Ik heb sinds mijn 18e netjes een begrafenisverzekering (kost echt niet veel) en mijn familie heeft 6 plekjes op het kerkhof gekocht voor degene die als eerste overlijden. Dit klinkt wel heel luguber, maar het is wel een fijn idee dat onze familie bij elkaar komt te liggen op een mooie plek in een soort ster.

  • Beantwoorden
    Deb
    16 mei 2018

    Ben mijn vader redelijk jong verloren en dan sta je er zeker meer bij stil! Zelf ben ik ook chronisch ziek heb een ernstige vorm van lipoedeem (afwijking in de vetcellen) en echt genieten van het leven gaat als maar moeilijker daar ik elke dag pijn heb en moe ben! De rolstoel komt als maar dichterbij helaas dus probeer dat zo lang mogelijk uit te stellen zolang dat lukt. Financieel heb ik het mede door die ziekte ook niet breed! Dus haal iedere dag er alles uit wat mogelijk is want ik zeg altijd we leven aan een draadje deze kan zo maar ingeknipt worden dat je erntisg ziek word of doorgeknipt dat je er niet meer bent! Als je kan genieten vandaag doen en niet morgen. Ik ben 33 en probeer uit alle kleine dingen iets moois te halen, bijv een ijsje eten is voor de meeste best een normaal iets met dit mooie weer! Maar voor mij een inspanning en uitgave en geniet er ondanks dat enorm van.

  • Beantwoorden
    Elza
    16 mei 2018

    Uitvaartverzekering is overigens volstrekt onnodig. Al helemaal een natura-verzekering. Vaak moet je alsnog (veel) bijbetalen. Als je een verzekering ervoor wil sluiten: doe dan een kapitaalverzekering zonder labeltje uitvaart. Beter nog: spaar gewoon in eigen beheer voor je uitvaart (geen verzekering dus). Verder: vergewis je nabestaanden ervan dat je geen dure grappen en grollen wil. Haal uitvaartondernemers bij voorbaat wind uit de zeilen, zodat ze niet op de emoties van je nabestaanden kunnen spelen. (Ja, dat doen ze regelmatig dus wel). Bepaal bijvoorbeeld dat je de goedkoopste kist wil (of een andere goedkope oplossing). Je ligt er toch maar max 5 dagen in. Bloemen: ga niet voor een rouwarrangement. Dan verdriedubbelen de prijzen opeens. Een gewoon bloemetje is ook mooi. Koop desnoods de rouwlinten apart. Geen volgauto’s. Dure onzin. En uitvaart is vaak al wel duur en de industrie (ook de verzekeraars hier zo schaamteloos reclame voor wordt gemaakt) wil maximale winst tijdens de moeilijke momenten van jouw nabestaanden. Ik gun iedereen een goede boterham, maar dit is gewoon vies. Ben ik de enige die het niet helemaal fris vindt dat dit artikel gebaseerd is op reclame? Ik vind het verhaaltje wat eenzijdig, (emotioneel) manipulatief en misleidend.

    • Beantwoorden
      claire
      16 mei 2018

      Helemaal met je eens Elza!

      • Beantwoorden
        Ellen
        18 mei 2018

        Halleluja! Sluit geen uitvaartverzekering af in een opwelling. Want je komt er nooit meer vanaf (zonder al je geld kwijt te zijn) was onlangs nog bij Kassa

  • Beantwoorden
    Zaneta
    16 mei 2018

    Vorige jaar moest ik afscheid nemen van mijn man toch ben ik enorm blij dat ik wist zijn wensen. Zet het op papier zodra nabestaande hoefden daar ook nog geen zorg mee te maken en ik vind juist uitvaartverzekering niet overboden luxen.

  • Beantwoorden
    me
    16 mei 2018

    imjn ouders regelden de uitvaartverzekering al toen ik een klein kind was en daarna gewoon nieuwe polissen afgesloten als de oude voldaan waren (ik ben ouder dan je gemiddelde lezer) maar ik wil gewoon alles heel simpel, gewoon hoppa de oven in en geen gedoe…Ik heb liever dat mijn nabestaanden pf een goed doel als er geen nabestaanden zijn wat leuks doen met het geld wat er dan gaat overblijven.

  • Beantwoorden
    femke
    17 mei 2018

    ik ben mijn man vorig jaar verloren (28) en we zijn 2 weken voordat hij ging nog getrouwd.. niet voor het ze leefden nog lang en gelukkig.. maar als bekroning op wat we hebben gehad.. wat we samen hebben doorstaan.. want als je partner ziek is (hij had voor de 3e keer kanker) ben jij dat ook.. ik heb alles vanaf mijn 18e al geregeld.. hij heeft op het laatst al zijn wensen nog kenbaar kunnen maken en daardoor het afscheid gehad wat bij hem paste.. het blijft een moeilijk onderwerp maar als je het volgens je wensen kan krijgen is het zoiets eervols en moois..

  • Geef een reactie